สัญลักษณ์ประจำจังหวัด

ตราสัญลักษณ์ประจำจังหวัด
ตราสัญลักษณ์ประจำจังหวัด ประกอบไปด้วยส่วนสำคัญ 3 ส่วน ได้แก่
  • ภาพคนยืน ซึ่งหมายถึงเทวดาที่ประทานพรให้แก่ชาวเมืองและกองทัพที่กำลังจะออกไปทำศึก
  • ภาพต้นมะเดื่อที่ขนาบอยู่สองข้าง ซึ่งในจังหวัดชุมพรมีต้นไม้ชนิดนี้อยู่เป็นจำนวนมาก รวมถึงเป็นต้นไม้ประจำจังหวัดชุมพรด้วย
  • ภาพค่ายและหอรบ หมายถึงจังหวัดนี้เคยเป็นที่ชุมนุมของบรรดานักรบทั้งหลาย ซึ่งนัดให้มาพร้อมกัน ณ ที่แห่งนี้ ก่อนที่จะเดินทัพออกไปสู้รบกับข้าศึก เพราะว่าในสมัยโบราณชุมพรนั้นเป็นเมืองหน้าด่าน
คำขวัญประจำจังหวัดชุมพร
ประตูภาคใต้ ไหว้เสด็จในกรม ชมไร่กาแฟ แลหาดทรายรี ดีกล้วยเล็บมือ ขึ้นชื่อรังนก
ธงประจำจังหวัด

(ธงพื้นสีน้ำเงิน กลางมีภาพตราประจำจังหวัด)
ต้นไม้ประจำจังหวัด

ชื่อทั่วไป

ต้นมะเดื่ออุทุมพร

ชื่อสามัญ

Cluster Fig

ชื่อวิทยา

Ficus racemosa Linn.

วงศ์

LAURACEAE

ชื่ออื่น ๆ

มะเดื่อ มะเดื่อชุมพร กูแซ เดื่อเกลี้ยง เดื่อน้ำ มะเดื่อ

ถิ่นกำเนิด

ถิ่นกำเนิดในศรีลังกา จีนตอนใต้ เอเชียใต้ และตะวันออกเฉียงใต้

ประเภท

ไม้ยืนต้น

รูปร่างลักษณะ

ไม้ต้นผลัดใบ สูง 5 - 20 เมตร กิ่งอ่อน มีขนสีน้ำตาลแดงปกคลุมบาง ๆ ต่อมาจะหลุดร่วง ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ แผ่นใบรูปไข่ถึงรูปหอก ปลายใบแหลม โดคนใบทู่ถึงกลม ก้านใบยาว 10.5  เซนติเมตร ดอกเล็ก ออกเป็นกระจุก ผลรูปไข่กลับ เมื่อสุกสีแดงเข้มถึงสีม่วง

การขยายพันธุ์

โดยการเพาะเมล็ดในถุงเพาะกล้าจนงอก และแข็งแรงก่อนจึงย้ายไปปลูกลงดิน และปักชำกิ่ง

สภาพที่เหมาะสม

ดินร่วน และมีอินทรียวัตถุ ระบายน้ำได้ดี

ประโยชน์

ปลูกเป็นไม้ประดับกลางแจ้ง
ดอกไม้ประจำจังหวัด

ชื่อทั่วไป

ดอกพุทธรักษา

ชื่อสามัญ

Butsarana

ชื่อวิทยาศาสตร์

Canna indica Linn.

วงศ์

CANNACEAE

ลักษณะทั่วไป

พุทธรักษา เป็นพรรณไม้ล้มลุก เนื้ออ่อนอวบน้ำ ลำต้นสูงประมาณ 1- 2เมตร มีลำต้นอยู่ใต้ดินเรียกว่า เหง้า เจริญเติบโตโดยแตกหน่อเป็นกอ คล้ายกล้วย ใบมีขนาดใหญ่สีเขียว โคนใบและปลายใบรีแหลมขอบใบเรียบ กลางใบเป็นเส้นนูนเห็นชัด ใบมีก้านยาวเป็นกาบใบหุ้มลำต้นซ้อนสลับกัน ออกดอกเป็นช่อตรงส่วนยอดของลำต้นช่อดอกเป็น ช่อดอกยาวประมาณ 15 - 20 เซนติเมตร ประกอบด้วยดอก8 - 10 ดอก และมีกลีบบางนิ่ม ขนาดของดอกและสีสันแตกต่างกันไปตามชนิดพันธุ์

การขยายพันธุ์

การเพาะเมล็ด การแตกหน่อ

สภาพที่เหมาะสม

ดินร่วนซุย แสงแดดจัดกลางแจ้ง

ถิ่นกำเนิด

ประเทศอินเดีย